Op Hockenhein ging ook het racesezoen van SuperSixties van start. Michiel Campagne had zijn inschrijving geschrapt, want Jeroen Bleekemolen mocht met de Corvette GS aantreden op Goodwood. Ook Rhea Sautter en Andy Newall moesten op het laatste moment afzeggen: te druk met de voorbereiding van auto's voor klanten voor diverse evenementen. Dat bood Roealant de Waard en Jan van der Kooi de gelegenheid om onderling uit te maken wie de snelste is op Hockenheim. Het zou eindigen in een gelijkspel
Kwalificatie
SuperSixties 2026 ging van start met een vrijwel probleemloze kwalificatiesessie. Oud Le Mans-winnaar Volker Weidler zette als eerste een competitieve tijd in de groene Falcon, voordat de Lotus Elans op snelheid kwamen, eerst Christoph Kjaergaard en daarna Jan van der Kooi. Roelant de Waard was de volgende die met de Shelby Mustang bovenaan de tijdschermen verscheen, maar Van der Kooi reed nog sneller. Vervolgens was er een korte full course yellow om de gestrande Elan van Jos Stevens weg te slepen, waarna het tijd was voor de Grote Finale. Roelant de Waard dook onder de 2:06 en pakte de pole, met Jan van der Kooi 0,4 seconde achter hem. Jop Rappange sprong naar de derde plaats in de Porsche 904-6, net voor Kjaergaard, met Gross/Weidler als vijfde in de eerste van de toerwagens. Daarna waren er nog meer Lotus Elans met Marcel Kutak, Marc Morawietz en Jos Stevens, gevolgd door Ford Falcons, met Hemmo Vriend en Jaap/Jack van der Ende. Vader-en-zoon-teams bepaalden het tempo in GTS11 (de Porsche 911 van de Michaelis'en) en CT07 (de Cooper S van de De Vries'en), terwijl Magnus Lillerskog in zijn Lotus Cortina de snelste was in CT08/09. Camilla Brandt was de enige deelnemer in GTS05 in haar kleine TVR en kwalificeerde zich daarmee als eerste in haar klasse, maar ze versloeg ook Hanna Grade en Clara Felske en was daarmee de snelste dame. Er waren nogal wat auto's met technische problemen, maar met vier uur tijd tot de eerste race konden ze allemaal gerepareerd worden, op de Triumph TR4 van Steven Tonneman na, die kampte met een kapotte versnellingsbak.
Race 1: van der Kooi op voorsprong
Roelant de Waard pakte op zaterdagmiddag de leiding in zijn Shelby GT350, totdat Jan van der Kooi hem na enkele ronden in het Motodrom voorbijstak, onder daverend applaus van het publiek. De Lotus-coureur reed vervolgens gestaag weg en had na 40 minuten racen een voorsprong van ruim 13 seconden. De Porsche 904 van Rappange viel al in de eerste ronde uit, terwijl Christoph Kjaergard de pits in moest om een losse motorkap vast te zetten. Marcel Kutak profiteerde optimaal en stelde de derde podiumplaats veilig. Jos Stevens in de derde Lotus Elan wist uit de klauwen te blijven van het strijdende Ford Falcon-duo Weidler/Gross en Carlo Hamilton. Deze mannen vochten gedurende het grootste deel van de race een titanenstrijd uit, waarbij het er soms heftig aan toe ging. Dat leverde enkele tijdstraffen op, waardoor Jaap en Jack van der Ende naar de zesde plaats promoveerden, voor Hamilton. Hemmo Vriend in de vierde Ford Falcon had hier ook van kunnen profiteren, als hij niet was uitgevallen met een gebroken krukas. Hetzelfde gold voor Marc Morawietz, die in de één-na-laatste ronde vast kwam te staan in de grindbak. Door dit alles kon Kjaergaard zich terugvechten naar de 8e plaats, voor de Shelby Mustangs van Missaglia en Smeer/Izaks. Thijmen de Vries raakte tijdens het remmen met zijn Mini Cooper een Shelby, waardoor zijn race vroegtijdig ten einde kwam. Ondertussen passeerden de gebroeders Rappange collega Mini-rijders Fernand Lelong, Bernd Horlacher en Bert Mets, plus tal van anderen, op weg naar winst in de klasse en de 11e plaats in het algemeen klassement. De eerste GTS11-auto aan de finish was de Triumph TR4 van Florian Lübbert/Christian Henke na een bewogen wedstrijd. Didier Bourdot reed een sterke race reed en werd tweede, voor de Porsche 911 van de familie Michaelis en alle andere MGB’s. Richard Bateman, een oudgediende die na vele jaren terugkeerde in de serie, versloeg Magnus Lillerskog en won de gecombineerde CT08/09-klasse. De twee Lotus Cortina’s werden gevolgd door de BMW 1800 van Jerry Breg. Hanna Grade was de snelste van de drie dames, totdat ze in de knel kwam en spinde, waardoor Camilla Brandt in de TVR haar voorbij kon gaan. Slechts 24 auto's haalden de finish.
Race 2: De Waard scoort 1-1
Een regenachtige zondagochtend begroette de deelnemers, maar een uurtje voor de race klaarde het op en kwam zelfs af en toe de zon door. Met veel sleutelwerk in de paddock waren de meeste uitvallers weer opgelapt, zodoende stond een vol veld klaar voor de start. Roelant de Waard nam bij het groene licht de leiding, gevolgd door Norbert Gross en Jack van der Ende. De zware Fords profiteerden van de hun goede grip op het nog behoorlijk gladde circuit. Jan van der Kooi herstelde zich echter snel na een voorzichtige start, haalde de twee Falcons in en sloot aan bij de blauwe Mustang. De Waard en van der Kooi trakteerden het publiek vervolgens op één van de beste SuperSixties-races ooit, waarbij ze gedurende 40 minuten contant stuivertje wisselden. Aanvankelijk leek Dante Rappange op weg naar deze kopgroep, hij stuurde de Porsche 904-6 binnen twee ronden van de 26e naar de 5e plaats. Hij gaf de auto vervolgens door aan zijn broer Jop, maar de versnellingsbak gaf opnieuw problemen; de temperamentvolle Porsche hield het deze keer slechts 8 ronden vol. Carlo Hamilton was nu in opmars en passeerde de twee andere Ford Falcons om naar de derde plaats op te schuiven. Christoph Kjaergard maakte als allerlaatste de verplichte pitstop, een actie die hem kortstondig aan de leiding bracht. Hij vocht de gehele race met zijn collega-Lotus Elan-coureurs Marcel Kutak en Jos Stevens. Zij eindigden op de plaatsen 4-5-6, want na de pistops werd de orde vooraan spoedig hersteld. De finishvlag werd gezwaaid vlak voordat de 40 minuten om waren, en het was De Waard die op het cruciale moment aan de leiding lag. De Mini van de familie Rappange was in CT07 opnieuw onverslaanbaar en eindigde als 10e in het algemeen klassement, met René en Thijmen de Vries als tweede en Bert Mets als derde in de klasse. Magnus Lillerskog en Camilla Brandt leverden een mooi gevecht en wonnen beiden hun respectievelijke klasse in de Lotus Cortina en TVR Mk. 2. In de GTS11-klasse was er van alles gaande, hoewel Florian Lübbert en Christian Henke in hun Triumph TR4 onbedreigd aan kop gingen en Thomas en Peter Michaelis in de Porsche 911 de tweede plaats veiligstelden. Nick Paul viel in zijn MGB geleidelijk terug, Patrick Goetzinger maakte een tweede pitstop in de Morgan +4SS en Egbert Kolvoort stond geruime tijd in de pits, totdat de gebroeders Felske een nieuwe verdeler monteerden en hij weer de baan op kon. Het was Clara Felske in haar gele MGB die profiteerde en een solide derde plaats scoorde.
Foto’s: Carlo Senten / Senten Images
.png)
